Pediatras e Matronas Xa

  Os  pequenos e as pequenas importan! Demostrémolo cada día! O 20 novembro é o dia escollido para reivindicar a nivel internacional os Dereitos da Infancia : a medrar en liberdade, a unha identidade, á saúde, a unha familia, a unha boa educación, á protección e ó coidado, á integración, á igualdade de oportunidades…  Os tempos que nos tocan vivir activan en nós diversos replantexamentos como sociedade, mostran a nosa vulnerabilidade humana e as respostas e carencias sociais.  Queremos facer especial mención neste 20 de novembro á resiliência das nenas e nenos;  son exemplo de versatilidade e capacidade de adaptación.  Amósannos a diario que cada día é unha oportunidade, que o tempo é o agora e que a ilusión está nas pequenas cousas. Esta fortaleza infantil tamén implica a lóxica vulnerabilidade dunha persoa en fase de desenvolvemento, onde os primeiros anos teñen unha relevancia que marcarán en gran medida o seu futuro. É por iso que como comu...

A queixa é unha vía que ten o paciente para mostrar a súa disconformidade con un servicio sanitario; que interpoñamos unha queixa non impide que podamos facer unha reclamación pola vía administrativa ou xudicial. É máis, ambas vías poden ser ferramentas que se empreguen de xeito paralelo. As canles que permiten facer chegar á Administración unha queixa, son “de modo presencial”, “por correo postal” ou “por vía telemática” a través da sede electrónica do Sergas neste caso. Nesta páxina web pódense facer dixitalmente Achegas e Reclamacións ó Sergas. Precísase acceder mediante identificación electrónica, Chave 365 ou Certificado Dixital: https://accedesaude.sergas.es/ACCEDE/publico/multipleAction.do?idioma =es&CssSize=1&sso=0NaN0&idApp=393549513C4&urlRespuesta=https:/ /contacte.sergas.gal/QUEREW/consComCert.do URL curta: shorturl.at/dfhHY  Unha vez se entra, de forma sinxela e rápida débese clicar en RECLAMACIÓNS e especificar os seguintes datos: - ...

“Para mudar o mundo, primeiro é preciso mudar o xeito de nacer” Esta mítica frase de comezo dos 80 é de Michel Odent . Por desgraza (tamén chamada incompetencia neste caso), non temos datos daquel entón, nin da actualidade, para comparar rigurosamente a situación 40 anos despois. Agora ben: facede repaso dos vosos nacementos, dos das vosas crianzas e das que vos rodean. Vedes cambios significativos? Non falamos duns meses, nin dun par de anos: ¡estamos a falar de catro décadas, e o nivel de violencia co que seguimos a recibir ás crianzas neste mundo segue a ser insoportable!  Si, violencia: Programar inducións e/ou cesáreas por protocolos obsoletos e sen ningunha evidencia científica cando mamá e bebé están ben é violencia, non respectar a intimidade no parto con entradas e saídas de persoal diverso e facendo tactos innecesarios é violencia, a maniobra Kristeller é violencia, episiotomías por protocolo e sen información nin consentimento son violencia, non tratar ...

Transitamos por unha vida chea de bendicións e obstáculos, todos nos empurran a conseguir a nosa esencia. Sentimos a fertilidade como algo que está en nos tanto como o latexo do noso corazón … ata que se covirte nun camiño espiñado, con dificultades, con dureza, con amargura …  Camiñar coa lousa da infertilidade é duro. Cámbianos a vida, e modifica por completo a nosa perspectiva das cousas. Se hai algo que causa auténtica dor na alma, é a imposibilidade de crear vida cando se desexa.  Despois de tantos anos de búsqueda chegaches a min, coma unha bendición; ir debullando cada escollo, apartando cada pedra, entendendo o sentido de cada obstáculo. Sentir a túa alma preto, elixindo o momento perfecto para conectar conmigo, ese momento no que decidiches vir e quedarte , ese no que sentiches era o mellor momento para os dous.  Non hai día que non sinta agradecemento polo teu sorriso, e non hai día que non pense na dor doutras nais aínda esperando a que alma dos ...

Levas anos librando loitas que non deberan ser necesarias. Loitas que non deberas loitar, e ás que te viches obrigada.  Loitas pola equidade, que non igualdade, porque iguais non somos nunca, contra un sexo masculino ao que estiveches sometida e que, ainda hoxe, marca o ritmo do mundo no que vives.  Tiveches que facer moitas conquistas; unhas legais e recoñecidas, como o dereito a votar, lograr a túa independencia xurídica fronte ao teu marido , a estudar, a traballar de forma remunerada  fóra da casa, dereito a que non ser maltratada…  Tiveches que gañar os teus dereitos a pulso, sempre en loita, e aínda quedan moitas batallas por diante.  Nese camiño de duros enfrontamentos, ás veces chegamos a esixirnos a nós mesmas igualarnos ao sexo masculino. Gran erro, porque NON somos iguais: podes, e debes, buscar a equidade; dar e pedir a cada quen o adecuado ás súas características.  Tes outras capacidades, outros recursos, outras maneiras, e outras necesidades....

UNHA CHAMADA Á MO BILIZACIÓN   A precariedade no sistema sanitario é unha realidade que atopou, na actual pandemia, un amparo para campar ás súas anchas. S e xa tiñamos unha sanidade enferma, isto non fixo máis que empeorar o problema. Únete á mobilización Dende a ASOCIACIÓN PEDIATRAS E MATRONAS XA queremos unirnos a SOS SANIDADE PÚBLICA para agrandar ese berro de protesta tan necesario.   Queremos amparar esta causa común e integrarnos nela, loitando por un servizo sanitario de calidade.   O mércores 21 de abril, ás 20:00 horas, fronte ó Concello de Cee, queremos MOBILIZARNOS PARA RECUPERAR O NOSO SISTEMA SANITARIO PÚBLICO .  As mo bilizacións e concentracións estenderanse ós principais municipios e cidades en todas as áreas sanitarias,   As REIVINDICACIÓNS da PLATAFORMA ampáranse en cinco pilares básicos:    - A NECESIDADE DE NORMALIZAR A ACTIVIDADE NOS CENTROS DE SAÚDE.  - UN PLAN PARA AFRONTAR AS LISTAS DE AGARDA...